Om zogenaamd de zwarte kaartverkoop tegen te gaan, gaat de kaartverkoop voor concerten nu veelal via de internets. Allereerst wordt de concergangert geacht zijn ziel, zaligheid en virtuele kontje te verkopen aan Ticketmaster:

Bij de aanschaf van een toegangsbewijs voor een evenement of na het voltooien van dit registratieformulier geeft u Ticketservice.nl toestemming om uw e-mailadres en andere gegevens te gebruiken en/of te delen met de organisator(en) van het desbetreffend evenement. Tevens geeft u de organisator en Ticketservice.nl toestemming om u via e-mail op de hoogte te stellen van afgelasting of verschuiving het evenement en om u marketing gerelateerde berichten te versturen, indien nodig ook via andere communicatiemiddelen.

Ik wil podjandozie gewoon een kaartje ja, niet groepsverkracht worden door uw geldbeluste overcommerciële marketinghoeren. Ik kies mij vrienden zorgvuldig en eigenhandig, dank nu.
Is het moment dan eenmaal aangebroken dat de voorverkoop begint is het servertje van Ticketmaster dermate overbelast dat er een alleen wachtrijpagina kan worden weergegeven. 2 uur later is de loterij voorbij: ja hoor wéér uitverkocht! Zo mis ik nu al 3 concerten op rij @#$%^& …

Marc Moulin is dood. Kanker, merde, foert, kut.

Hij was in de eerste plaats muzikant, maar ik ken hem vooral van de jingles op Radio Cité. Wat voor Belgen gold, ging ook op voor de Zuidelijke Nederlanden:

Begin de jaren 80 was Radio Cité met Marc Moulin de enige aanvaardbare radiozender met veel dance funk en soul. Voor het dancingpubliek was hij een zegen. In vlaanderen hadden we toen (en nu) enkel wat pulp en de resem vrije zendertjes. Na Radio Cité is er nooit geen deftige radio meer gekomen.
(reactie op site StuBru)

Nothing ever happens, nothing happens at all
The needle returns to the start of the song
And we all sing along like before

And well all be lonely tonight and lonely tomorrow

Sometime its distorted
Not clear to you
Sometimes the beauty of love
Just comes ringin through.

New glass in the window
New leaf on the tree
New distance between us
You and me.

Can we get it together
Can we still walk side by side
Can we make it last
Like a musical ride?

Neil Young - Harvest Moon (1992)

Begin jaren 90, Seattle levert de ene na de andere gitaarband af. De commercie plakt er het etiket ‘Grunge’ op. Het immer eigenzinnige R.E.M., eveneens afkomstig Seattle, besluit het juist over een heel andere boeg te gooien. Ze komen met de CD ‘Automatic for the People’ (AftP): een sfeervol werk met warme melodieën waar zelfs strijkers niet geschuwd worden.

Het weekend is bijna voorbij en er wachten weer 5 dagen van loonslavernij. Zaak dus om goed uitgerust bij de troostende koffieautomaat van de baas te verschijnen.

Nu op tijd tussen de klamme lappen, en laat je langzaam in slaap zingen met een mooi Beatles-liedje...